کاربرد روش‌هاي زمين‌آمار و GIS در مکان‌يابي مناطق مستعد سيستم‌هاي آبياري در مناطق خشک و نيمه‌خشک (مطالعة موردي: دشت خالدآباد بادرود)

سيدجواد ساداتي‌نژاد, محمدرضا شکاري

چکیده


 

درسال‌ها‌ياخير،اهميت آب زيرزميني به‌مثابه منبع مهم تأمين آب در مناطق خشک و نيمه‌خشک به‌دليلبرداشتبي‌رويهازآن دوچندان شده است. برداشت بي‌رويه سبب افتسطحايستابيآب در بسياري از مناطق کشور شده است و باجايگزين‌کردن روش‌ها‌ي آبيارينوينبه‌جايروشآبياريسنتيمي‌تواناز روند افت سفره و درنتيجه بيابان‌زايي جلوگيري كرد. كيفيتآب آبياريازمحدويت‌ها‌ي مهم توسعة‌آبياريتحتفشار در مناطق خشکو نيمه‌خشک به‌شمار مي‌آيد. هدف پژوهش حاضر شناسايي مناطق مستعد آبياري تحت فشار در دشت خالدآباد با استفاده از تکنيک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زمين‌آمار و GIS است. به‌منظور پهنه‌بندي کيفيت آب دشت از پارامترهاي کيفي 11 چاه پيزومتري موجود در دشت استفاده شد. براي پهنه‌بندي نقشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي کيفي از بين روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زمين‌آماري  IDWو كريجينگ‌، روش كريجينگ به‌دليل داشتن RMSE و MAE کمتر، انتخاب شد. با روي‌هم‌انداختن لايه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي کيفيت آب براساس منطق بولين، مناطق ‌با كيفيتآب مناسب براياجرايسيستمآبياريتحتفشارمشخصشدند. نتايج ‌نشان دادند که 9/21 درصد از منطقه براي آبياري باراني مناسب و 4/54 درصد از منطقه براي آبياري قطره‌اي مناسب است. پيزومترهاياستفاده‌شده براي آبياريقطره‌ايدرمحدودةوسيع‌تري قرارگرفتند.بنابرايندربخشوسيعيازمنطقة مورد مطالعه، سيستم‌آبياريقطره‌اي درمقايسه با روش آبياري بارانيقابليتاجرايي و راندمان آبياري بالاتري دارد.

 

 كلید‌واژه‌ها: GIS، کيفيت آب زيرزميني، آبياري تحت فشار، ‌مکان‌يابي، بادرود.


تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.