توسعة مدل مکاني ريزدانه به‌منظور چينش بهينة کاربری‌های شهری

زهره معصومي, محمدسعدي مسگري

چکیده


 

افزايش نياز به زمين و محدوديت عرضة آن، نحوة استفاده از زمين را به چالشي اساسي در عرصة برنامه‌ريزی شهری تبديل كرده است. در اين ميان، چينش مناسب و بهينة کاربری‌ها در کنار يکديگر از چالش‌های اصلي برنامه‌ريزی کاربری اراضي شهری به‌شمار مي‌آيد. هدف اصلي پژوهش حاضر، به‌کارگيري الگوريتم بهينه‌سازي چندهدفة تجمعي ذرات (MOPSO) به‌منظور دستيابي به چينش بهينة کاربري‌هاي شهري در سطح ريزدانه است. در تدوين مدل پيشنهادي، از سامانة اطلاعات مکاني (GIS) به‌عنوان مولد گزينه‌ها و سناريوهاي مکاني بررسي‌شده استفاده گرديد. به اين منظور پارامترهاي روش به‌كار گرفته‌شده با کاربرد مورد نظر سازگار شدند و گزينه‌هاي تصميم‌سازي برمبناي توابع هدف و شروط مسئله ايجاد گرديد. سپس با نمايش جواب‌های بهينه و تفاوت ميان آنها، به کاربر امکان تصميم‌گيري داده شد. اين مدل در يک محدوده از منطقة هفت تهران اجرا شد و نتايج آن به‌دست ‌آمد، كه نشان‌دهندة تکرارپذيري و ثبات روش به‌كار گرفته‌شده است. در چينش کاربري‌ها در سطح ريزدانه با توجه به تعدد قطعات و تنوع کاربري‌ها و نياز به برآورده‌کردن هم‌زمان چند هدفِ گاه ناسازگار با هم، استفاده از MOPSO مي‌تواند تا حد زيادي پيچيدگي‌‌هاي مربوط به انتخاب و ارزيابي گزينه‌‌هاي تصميم‌‌گيري را حل كند. ريزدانه‌بودن مدل ارائه‌شده، حالت ديناميک آن در پشتيباني از تصميم‌‌گيري مکاني، و ايجاد حالت‌‌هاي گوناگون از چينش کاربري‌‌ها براي تصميم‌‌گيري براساس توابع هدف، از نوآوري‌‌هاي پژوهش حاضر است.

 

كلید‌واژه‌ها: چينش بهينة کاربری شهری، سيستم اطلاعات مکاني، الگوريتم بهينه‌‌سازي چندهدفة تجمعي ذرات (MOPSO)، تصميم‌‌گيری چندهدفه.

 

 

 

 


واژگان کلیدی


چينش بهينة کاربري شهري، سيستم اطلاعات مکاني، الگوريتم بهينه‌‌سازي چندهدفة تجمعي ذرات (MOPSO)، تصميم‌‌گيري چندهدفه.

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.